Na današnji dan, pre tačno 34 godine, košarkaški klub Partizan ispisao je najsjajniju stranicu u istoriji srpske i jugoslovenske košarke. Pobedom nad španskim Huventudom u dvorani „Abdi Ipekči“ u Istanbulu, crno-beli su postali šampioni Evrope, a taj uspeh ostao je upamćen po jednom od najlegendarnijih šuteva ikada – trojki Aleksandra Saše Đorđevića u poslednjim sekundama meča.
Partizan je tog 16. aprila 1992. godine slavio rezultatom 71:70, a put do tog pehara bio je ravan filmskom scenariju. Zbog rata na prostorima bivše Jugoslavije, ekipa koja je u proseku imala svega 21,7 godina, bila je prinuđena da svoje mečeve kao domaćin igra u predgrađu Madrida, Fuenlabradi. Tamo su postali miljenici lokalne publike, a duh te zajednice pratio ih je sve do samog kraja.
Utakmicu je obeležila dramatična završnica. Huventud je vodio 70:68 nakon poena Slotea, a onda je Đorđević uzeo loptu, pretrčao ceo teren i uz zvuk sirene pogodio trojku koja je promenila živote svih kojima je crno-bela boja u srcu. Za najkorisnijeg igrača (MVP) fajnal-fora proglašen je Predrag Saša Danilović, dok je sa klupe tim predvodio tada mladi trener debitant Željko Obradović, uz neprocenjivu pomoć legendarnog profesora Aleksandra Nikolića.
Zlatnim slovima u istoriju su se upisali: Aleksandar Đorđević, Predrag Danilović, Nikola Lončar, Zoran Stevanović, Dragiša Šarić, Željko Rebrača, Mlađan Šilobad, Slaviša Koprivica, Vladimir Dragutinović i Ivo Nakić. Oni su do finala stigli preko Milana u polufinalu, dok su u četvrtfinalnoj seriji izbacili Knor iz Bolonje, u jedinom meču koji su te sezone odigrali u svom Beogradu.
Ovaj uspeh Partizana ostaje jedinstven jer je ostvaren pod nemogućim okolnostima, sa najmlađim timom u istoriji takmičenja, čime je zauvek potvrđeno da su čuda u sportu rezervisana za one koji u njih najjače veruju.